Galerimiz, telefon ve bilgisayar hafızalarımız "sözde kalıcı" karelerle dolu. Fakat tüm bu hatıralar sadece dijital ekranlarda nefes alıyor. Bir muhabbetin lezzetini tadamadığımız, bir çiçeğin kokusunu içimize çekemediğimiz, bir manzarayı doyasıya seyredemediğimiz her anı zihnimizde soldurup kendi elimizle yok ediyoruz.

Görkemli bir ana tanıklık ederken bunu ölümsüzleştirmek istemek son derece doğal; hatta fotoğrafçılık derin bir sanat dalı. Ancak günümüzde her birimiz birer sanatçı edasıyla hareket ediyoruz. Hayatı hissetmek yerine hissediyormuş gibi yapıp kameranın arkasından izliyoruz. Paylaşmadığımız bir tecrübe hiç gerçekleşmemiş sayılıyor adeta.

Geçtiğimiz günlerde bir gençlik kampına katıldım. Memleketimizin güzel ve küçük bir Anadolu şehrinde birkaç gün misafirdik. Bu süre zarfında ekranla bağımı kesmeyi........

© Habername