Hacı Annemin Ardından... |
“İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn”
25 Mayıs sabahı, arefe gününden bir gün önce annemi kaybettik. Ölümü düşünmediğimiz, her gece başımızı yastığa koyduğumuzda hazır olup olmadığımızı sorgulamadığımız bir gün dahi olmasa da yakınımızı, canımızı kaybettiğimizde insan bu yalan dünyayı bir kez daha sorguluyor.
Öncelikle annemin vefatını haber alan bizi manevi açıdan yalnız bırakmayan başta habername.com ailemden, akrabalarımızdan, dostlarımızdan, arkadaşlarımızdan, komşularımızdan, indirilen yüzlerce hatim ve okunan Yasin-i Şerifleri, sayısız duaları annemiz Hacı Hafize ÇETİN’in ruhuna gönderen Müslüman kardeşlerimizden Allah binlerce kez razı olsun. Acı günümüzde ölüm gerçeğini iman gücümüzün metanetiyle sarıp sarmalamamıza yardım eden yüce gönüllü insanlar, iyi ki varsınız. Ziyaretleriyle, telefonlarıyla mesajlarıyla destek olan binlerce güzel insan… Rabbim size ve sevdiklerinize hayırlı, uzun ömür nasip etsin. Âmin.
Annem, güzel bir günde teslim etti ruhunu. Herkes gibi tek isteği imanıyla, ele ayağa kalmadan dünyadan göç etmekti, öyle oldu.
Elhamdülillah beş kardeşim de Hacı babam da üzerimize düşeni yaptık. İnsanın geride bıraktığı evlatlarının da önemi anlaşılıyor, ölüm bir kez daha hatırlatıyor evlat yetiştirmenin gayesini ve önemini. Niçin yaşadığını bilen, ardından hayır dua edebilen evlat yetiştirmek bizlere de nasip olur mu bilmem.
Annemin arkasından hep “Cömertti, hiç kimseyi incitmedi, güzel çocuklar yetiştirdi, güler yüzlüydü, dinine düşkündü,” dendi. Cenazeye katılanlar, tanıyanlar hep hayırla yâd etti. Kimse inanamadı çünkü........