Bazı şehirlerin bazı mahalleleri herkes tarafından bilinir. Adı çıkmıştır; iyi ya da kötü…

“Bana mahalleni söyle sana nasıl bir yerde yaşadığını söyleyeyim” diye de bir atasözü kültürümüze kaydolsun isterim, nereye başvurmalıyım bilmiyorum.

Mahalle kültürü insanın kişiliğine yansır. Küçükken yaşadığınız mahallenin özellikleri içinize işler, ömür boyu size yön verir. Mahallede ve sitede büyüyen çocukların hayata bakış açıları farklıdır. Sorumluluk bilinci mahallede yaşayanlarda daha erken gelişir çünkü davranışlarının sonucuna katlanmayı da öğrenmiş olur. “Mahalle Baskısı” denen bir tabir de vardır işte bu yüzden. Bazı mahallelerde bu hiç yoktur. Özgür, kim kime dum duma olan kesimler de hak getire… Onların çoğu sorumlşulukları para ödedikleri görevliler tarafından düşünülüp uygulanmaktadır. Kimliği belirsiz kedi köpek bile görüp tanıyamazlar.

Bir sokakta yürürken evin bahçesinde, balkonunda, dışında, düğüm düğüm olmuş plastik ya da tel ipte, çalıda, pencere demirlerinde asılı yıkanmış çamaşırları görüyorsanız işte o mahalleli kendi yağıyla zor kavrulan kesimdir. Ekonomik durumu normalin altıdır. Kapıcıları, güvenlik görevlileri, çocuk havuzları, site alanları, kamelyaları, alışveriş merkezleri, özel garajları yoktur. Arabaları mı var mı diye mi sordunuz? Ayağını........

© Habername