*Bir Park Sadece Park Değildir* |
*Bir Park Sadece Park Değildir*
Sabah erken saatlerde parklar sessiz olur.Şehir henüz acele etmiyordur.
Temizlik aracının sesi uzaktan gelir.Bir görevli bankları siler.Bir başkası henüz açılmamış büfenin önünde çayını bekler.
Gelenler bunları görmez.Görmemesi normal.
İyi çalışan sistem görünmez.
Bir vakitler radyoda buna arka plan derdik.Program akardı, kimse teknik masayı düşünmezdi.Ama bir şey aksasa herkes hissederdi.
Şehir de biraz böyledir.
Çöp zamanında alınmazsa fark edilir.Işık yanmazsa fark edilir.Bir bank kırık kalırsa fark edilir.
Mesele park değildir.
Mesele hissedilen düzendir.
Son yıllarda insanlar kapalı mekânlardan açık alanlara yöneliyor.Park artık dinlenme yeri değil.Buluşma yeri.Nefes yeri.Bazen geçim kapısı.
Hâsılı şehir değişiyor.Ve bu değişimin büyük kısmı sessiz yaşanıyor.
Bu köşede biraz o sessiz tarafı konuşacağız.Detayı.Emeği.İnsanı.
Çünkü şehir binalardan değil, işleyen küçük parçalardan oluşur.
Hikâye genelde orada başlar.