Babıâli, sadece bir cadde değildir.

O, bu memleketin vicdanıdır.

Orada kalem tutulur ama her kalem yazmaz; bazıları yalnızca susar.

Bazıları ise susmayı reddeder.

Erdem Atay, işte o susmayanlardandır.

Gazeteciliği bir meslek sınırına hapsetmeyen; onu bir vatan görevi, bir ahlak hattı olarak gören bir isimdir. Onun kalemi keskindir ama yaralamak için değil; hakikatin üzerindeki pası kazımak içindir. Bu yüzden kalemi Babıâli’nin kılıcı gibidir: Eğilmez, bükülmez, süslenmez.

Erdem Atay’ı anlamak için onun Nihat Genç ile kurduğu yol arkadaşlığına bakmak gerekir. Bu yol, popüler olmanın değil; bedel ödemeyi göze almanın yoludur. Nihat Genç’in isyanla yoğrulmuş memleket sevdasıyla, Erdem Atay’ın daha serinkanlı ama bir o kadar kararlı duruşu aynı çizgide buluşur:

Bu ülke sahipsiz........

© Habererk