Bir ülkede şirket kurmanın kolay olması, ekonomik canlılığın ve girişimciliğin önünü açan önemli bir adımdır. Ancak kolaylık ile denetimsizlik arasındaki ince çizgi gözden kaçırıldığında, bu durum dürüst yatırımcıları desteklemek yerine organize suç yapılarına yeni fırsatlar sunmaya başlar.

Bugün ülkemizde şirket kuruluş süreçleri oldukça hızlı ilerlemektedir. Dijitalleşme ve bürokrasinin azaltılması kuşkusuz olumlu gelişmelerdir. Fakat bu hız, kötü niyetli kişiler tarafından farklı amaçlarla kullanılmaya başlanmıştır.

Özellikle yalnız yaşayan yaşlılar, ağır hastalar, ekonomik sıkıntı içerisindeki kişiler, gençler veya hukuki sorumluluğunu tam olarak kavrayamayacak durumda bulunan bireyler üzerinden vekâlet yoluyla ya da bizzat getirilmeleri suretiyle şirketler kurulabilmektedir. ("Kukla" (Strawman) Ortaklık Sorunu) Kâğıt üzerinde kurulan bu şirketlerin önemli bir kısmı gerçekte ticari faaliyet yürütmemekte; yalnızca sahte belge düzenlemek amacıyla kullanılmaktadır.

Ardından milyonlarca, hatta milyarlarca liralık faturalar düzenlenmekte; bu faturalar gerçek ticari faaliyet yürütmeyen kişi ve işletmelere belirli oranlarda satılmaktadır. İlk bakışta bu durum yalnızca vergi kaybı gibi görünse de aslında zarar çok daha büyüktür.

Devletin kaybettiği yalnızca vergi değildir.

Her sahte şirket dosyası; vergi dairesi personelinin uzun incelemeleriyle başlar. Ardından dosyalar vergi müfettişlerine devredilir. Aylar süren mali analizler yapılır. Sonrasında dosyalar Cumhuriyet savcılıklarına intikal eder. Ceza soruşturmaları başlar. Yazı ve imza incelemeleri, bilirkişi raporları, banka kayıtları, HTS analizleri, tanık beyanları derken süreç çoğu zaman dört ila beş yıl boyunca devam eder.

Bu süreçte harcanan kamu kaynağı yalnızca para değildir.

Yıllarca eğitim almış vergi uzmanları, müfettişler, hâkimler, savcılar, kolluk kuvvetleri, bilirkişiler ve adliye personeli aynı dosyalar üzerinde çalışmaktadır.

Ne yazık ki çoğu zaman kamu alacağı tahsil edilememektedir.

Çünkü........

© Habererk