Bir türlü anlatamıyoruz.

Kötü niyetlerinizin, yanlışlarınızın, hayat tarzınızın ve siyasi hesaplarınızın önüne Atatürk’ü koymayın diyorum.

“Vay! Sen Atatürk’ü sevmiyor musun?”

Atatürk’ü dünya tanıyor, saygı duyuyor. Ben nasıl sevmeyeyim? Ama benim Atatürk sevgimi sizin tarif etmenize de ihtiyacım yok.

Ben Atatürk’ü rakı içtiği için sevmiyorum.

Siz de içkinize Atatürk’ü meze etmeyin!

Adam alkolü savunurken “Rahmetli Atatürk de içerdi” diyor.

İstiyorsan iç, istemiyorsan içme. Senin hayatın, senin tercihin. Ama kendi özel hayatına Cumhuriyet’in kurucusu üzerinden meşruiyet arama.

Çünkü bunu yaptığınızda Atatürk’ü yüceltmiyor, tam tersine Atatürk düşmanlarının eline koz veriyorsunuz.

Biz Atatürk’ü ne yiyip ne içtiği için seviyoruz ne de sofrasında kimlerin oturduğu için.

Biz Atatürk’ü Türk milliyetçisi olduğu için seviyoruz.

Türk milletine güvendiği için…

İşgale boyun eğmediği için…

Millî Mücadele’yi örgütlediği, Cumhuriyet’i kurduğu ve egemenliği millete verdiği için seviyoruz.

Bizim Atatürk’ümüz budur.

Fakat Türkiye’de garip bir “Atatürkçülük” anlayışı türedi.

Kendi hayat tarzını Atatürkçülük zannedenler var.

İçiyor: “Atatürk de içerdi.”

Eğleniyor: “Atatürk de eğlenirdi.”

Kendi siyasi fikrini savunuyor: “Atatürk yaşasaydı bizim gibi düşünürdü.”

Atatürk size vekâletname mi bıraktı?

Kendi özel hayatınıza sınırsız........

© Habererk