Recm |
"Gençliğine mahrum giden Sefer'im,
Ölenecek ben bu derdi çekerim."
Anadolu'nun bağrından kopan bu cümlelerle memleket dertlerine bakıyorum.
Recm, taşlamak anlamında olduğunu bildiğimiz bir kelime. Her ne kadar dinimize sokulmaya çalışılsa da Kur'an'da geçmez.
Ben ise bugün bu kelimeye metaforik bir anlam yüklüyorum.
Cennet vatanımda yaşanan bir recm'e tanıklık ediyorum.
Bir vatandaş olarak, her şeye yetişemediğimi bile bile gündemin peşinden sürükleniyorum. Daha bir köşedeki yangının dumanı dağılmadan başka bir yerden yeni bir duman yükseliyor.
Toplumun laboratuvarı olan medyaya yansıyanlar bile artık üçe, beşe, on parçaya bölünüyor. Aynı ülkeye bakıyoruz ama aynı manzarayı görmüyoruz. Aynı acının önünden geçiyoruz ama aynı yerde durmuyoruz.
Ve ben bazen bütün bunlara bakıp şu cümleyi kuruyorum:
Cennet vatanım ortaya alınmış, recmediliyor sanki.
Bir tarafta terör örgütü liderine "sayın" diyerek meşruiyet arayan bir dil...
Bir tarafta, "Vatan elden gidiyor; şehidimin, gazimin, hakkımın, hukukumun hesabı ne olacak?" diye haykıranlar...
Bir tarafta memleketin ortasında sahne kurulmuş, müzik çalıyor, göbek atılıyor.
Bir tarafta ise bütün bunlara sırtını dönüp,
"Bana ne olan bitenden?" deniliyor.
Ama bu defa recmedilen bir insan değil.
Bir ülkenin hafızası.
Bir milletin vicdanı.
Birbirimize olan güvenimiz.
Gerçekten........