İsrail Türkiye çatışması, daha önce görülmemiş bir aşamaya eviriliyor. Burası artık geri dönüşü olmayan bir nokta, çünkü iki ülke arasındaki kriz konjonktürel olmaktan çıkıp yapısal bir boyut kazanıyor.

Türkiye, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın 2009’daki “one minute” çıkışından beri Israil’e yönelik olumsuz duruşunu kademe kademe yükseltti. Bu duruş, Gazze Soykırımı ile beraber sert bir duvara dönüştü.

İsrail tarafı ise her zaman Türkiye’ye açık kapı bıraktı. İsrail için Türkiye, kaybedilmemesi gereken bir dost veya hiç değilse düşman olunmaması gereken bir ülkeydi. Zaman zaman diplomasi yolu ile zaman zaman içeriden yapmaya çalıştığı müdahaleler ile Türkiye’yi yeniden İsrail’e pek ses etmeyen “geleneksel çizgisine” çekmeye çalıştı.

Ancak, ne yaptılarsa Türkiye’yi o eski kullanışlı pozisyona geri çekemediler.

Gazze soykırımı ile beraber Ankara’nın tutumu iyice sertleşti. Türkiye, tarihinde ilk kez İsrail’in varlığını tartışmaya açacak mesajlar veriyordu. Soykırımcı Netanyahu birkaç defa Trump üzerinden Türkiye’yi yumuşatmaya çalıştı ama Trump, Erdoğan’ı iyi tanıyordu, o topa hiç girmedi, hatta Netanyahu’yu azarladı.

Öte yandan Erdoğan, içeriden-dışarıdan gelen seslere aldırmıyor, Israil’e yönelik tepkisinin dozunu artırıyordu. “Soykırımcılar hesap verecek” sözünü üst üste üç kez tekrar ederek bu konunun Türkiye için “geri dönülmez namus meselesi” olduğu mesajını verdi.

Gelinen noktada Türkiye’yi geri kazanma ümidini tamamen........

© Haber7