Devlet Güvenlik Mahkemesinde hakimler, aşağı yukarı yedi metreyi bulan kürsülerde otururdu.

Devlet kendini korumak için “özel mahkeme” kurmuştu ve oraya düşmüşsen eğer, seni yargılayan hakimleri görebilmek için bile dürbün gerekirdi.

Şayet yargısız infazdan, iki haftalık “gözaltı” süresinden kurtulabilirseniz, savunmanın genellikle elinin kolunun bağlı olduğu bir dizi duruşmaya çıkar, Bizans suratlı yargıçların hükümlerine razı olurdunuz.

90’larda DGM’lerin bu “derin” hali, 12 Eylül cuntası dönemindeki bazı “mahkeme stratejilerini” yeniden gündeme getiriyordu.

Sanıklar, mahkemede direnmek için türlü çeşitli yollar deniyorlardı. Genel amaç mahkeme heyetini paralize etmek, şaşkınlığa düşürmekti.

DGM,........

© Haber7