40 gündür devam eden savaş geçici ve kırılgan ateşkesle yerini Pakistan’daki görüşmelere bıraktı. İhlaller devam etse bile, müzakerelere bir şans daha verileceği yorumları artık daha inandırıcı. ABD-İsrail’in istediğini alıp almadığı bugünün değil, yarının konusu aslında. Rejim değişikliği söylemi doğru olmasa bile, ekonomik ve toplumsal reformlar bu anlama gelebilir. Henüz bilmiyoruz.

İran yönünden, yönetimin devam etmesi, iç savaşın çıkmaması, caydırıcılık ve birçok zafer kabul edilebilecek done var. Tüm güvenlik zaafiyetleriyle birlikte elbette.

Süreçte iki önemli nokta daha mevcut. Öncelikle Türkiye ve Azerbaycan’ın kendisini savaştan uzak tutmayı başarması. Bunun sebebi çekinceler değil, iyi komşuluk ilişkileri ve Ankara’nın çatışmanın olumlu bir sonuç getirmeyeceğine inanması. Yüzyıllardır devam eden tecrübe bize bunu göstermiş durumda. Bu muazzam bir başarı. Anlaşmanın sağlanması için yürütülen diplomatik adımları saymıyorum bile.

Devam edelim.. Bu analizler, birçok meslektaşım tarafından yapılacaktır kuşkusuz. Ben her zaman olduğu gibi bir ayrıntıya inmek istiyorum. Rusya’nın bu “molaya” nasıl girdiğine..

Tahmin ediyorum ki Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin’in bugünlerde yüzünde bir tebessüm var. Savaş istediği için değil, karşılıklı saldırılardan memnun olduğu için değil. Ülkesinin uğradığı yaptırımlar nedeniyle rasyonel bir matematik hesabı yapıyor Rusya’nın yeni Çarı.

ÇATIŞMA........

© Haber7