Ekonomi yönetiminde hem dış ilişkiler kanalı hem de para politikası kanalı, makro dengelerin sağlanmasında en belirleyici unsurlar arasında yer alıyor. Özellikle küresel ekonominin yeni bir parasal ve ticari yeniden yapılanma dönemine girdiği bu süreçte, Türkiye gibi gelişmekte olan ekonomiler için bu iki kanalın uyumu ve etkileşimi, büyümenin sürdürülebilirliği açısından kritik önem taşıyor.
Dış İlişkiler Kanalı: Küresel Ticaretin Yeni Haritası
Küresel ekonomide son yıllarda gözlenen en temel dönüşüm, ticaretin yönünü ve niteliğini belirleyen jeoekonomik dinamiklerde yaşanıyor. ABD-Çin rekabeti, Avrupa Birliği’nin yeşil dönüşüm eksenli sanayi stratejileri ve enerji arz güvenliği endişeleri, dış ticaret ilişkilerini giderek daha stratejik bir zemine taşıyor. Türkiye, bu ortamda hem ihracat pazarlarını çeşitlendirme hem de tedarik zincirlerindeki konumunu güçlendirme çabası içinde.
2024 itibarıyla Türkiye’nin dış ticaretinde Avrupa Birliği hâlâ ana ortak konumunu korurken, Orta Doğu, Kuzey Afrika ve Orta Asya ülkeleriyle ilişkiler hızla derinleşiyor. Bu coğrafi çeşitlenme, küresel durgunluk dönemlerinde dış talep kaynaklı riskleri sınırlıyor. Öte yandan, ihracatın ara malı yoğun yapısı, döviz kazandırıcı işlemlerin döngüsel etkilerini de artırıyor. Enerji fiyatlarındaki dalgalanmalar ve navlun maliyetleri ise, cari dengeyi belirleyen dışsal unsurlar olarak Türkiye’nin para politikası üzerinde dolaylı baskı yaratıyor.
Bu çerçevede makro dış ilişkiler göstergeleri, özellikle cari işlemler dengesi, dış borç çevrim oranı ve rezerv yeterliliği gibi verilerle yakından izleniyor. Son dönemde altın ve enerji hariç cari dengede görülen iyileşme, ihracat performansındaki dayanıklılığı ve turizm gelirlerindeki toparlanmayı yansıtıyor. Ancak küresel faiz seviyelerinin yüksek seyretmesi, gelişmekte olan ülkelere yönelik sermaye akımlarını sınırlıyor. Dolayısıyla Türkiye açısından dış finansman kanalı hâlâ temkinli bir yönetim........

© Haber Gündemim