Kurbanlık koyunun günlüğü/Dağlardan Şehre… |
1.Gün
Bugün çok mutluyum…
Sülalece adına şehir denilen yere geldik.
Büyüklerim, bu yolculuğun olacağını söylüyorlardı. Çok heyecanlıydım.
Kardeşlerim ve bütün kuzenlerim ile birlikte bir kamyona doluştuk.
Sevinçten meleşiyorduk; Annem, tüylerimi yaladı: “Gittiğin yerde uslu dur” diye tembihledi.
Babam; “Dağda bayırda oynaşıp duruyordunuz. Şehirde dağılmayın, hepiniz aynı yerde durun. Sizi toparlayan kangal amcanız da yanınızda olmayacak. Kaybolursunuz” dedi.
Doğduğumdan beri ilk defa kamyona biniyordum.
Ve ilk defa, her gün otlandığım çayırdan ayrıldım.
Başta yolculuğu çok sevmiştim. Kalbim tık tık atıyor; tüylerim pır pır uçuşuyordu.
Şehri ve oradaki insanları çok merak ediyordum.
Karanlık çökünce acıktım.
Daha ilk günden ağılımı ve üzerinde serilerek yattığım samanlığı özledim.
2. Gün
Sabah kamyonun kapakları açıldı.
Her yerin koyun, keçi, dana dolu olduğu bir........