Asıl cevap, toplumun suça verdiği tepkiye bakılarak bulunur.

Bugün acı bir gerçekle karşı karşıyayız:
Cezaevine girmenin utanç değil, neredeyse bir “rütbe” sayıldığı bir psikoloji hızla yayılıyor.

Kız kardeşini korumak isterken dövülerek öldürülen bir gencin davasında, sanıkların gururla mahkemeye çıkması…
Ailelerin salonlarda slogan atması…
Bir hırsızın, “Yaptıklarımdan pişman değilim, aklım yapamadıklarımda kaldı” diyebilmesi…
Ve bir annenin, “Başını dik tut oğlum, hapiste de sana bakarım” demesi…

Bu tabloyu gördüğümüzde artık şunu sormak zorundayız:
Sorun yalnızca suç işleyenler mi, yoksa suçu meşrulaştıran bir toplumsal zemin mi oluştu?

Ceza Korkusu Neden Yok Oldu?

Cezaevleri, adından da anlaşılacağı gibi ıslah yeridir.
Ama bugün birçok genç için cezaevi, “hikâye biriktirme alanı”na dönmüş durumda.

Çünkü;
suç pişmanlık doğurmuyor,
ceza caydırıcılık sağlamıyor,
toplumun bir........

© Haber Gündemim