14 Metrekarelik cesaretten Çeyrek Asra: Haber Expres'in Bitmeyen Meşalesi
Zaman ne çabuk akıyor... Dönüp geriye baktığımda, 2005 yılının o serin Mart ayını dün gibi hatırlıyorum. TSK’ dan malulen erken yaşta emekli ve büyük bir boşluk!?İş, geçim, çocukların yetişmesi vsvsvs…Hayaller büyük imkanlar yok denecek kadar az.Arayışlar, sıkıntılar ve elbette ki yaşamın, beni yolun ortasında terk etmesi!?Arayış akabinde tesadüfen bulduğum meslek: GAZETECİLİK!Ama ne mümkün?Rahmetli babam Gazeteciliği asla istemiyor. İki defa açtığım gazeteyi kapattırıyor. Çıkış yolu bulmam şart.Veee Rahmetli Ağabeyim Efdal Şeker’le açtığımız Tekno Center, bu yolun ilk mihenk taşı oldu.Çarşamba’da, sadece 14 metrekarelik, Tekno Center ile mütevazı bir bilgisayar dükkanındayız artık.Yanımda rahmetli ağabeyim, yol arkadaşım Efdal Şeker vardı. Kalbimizde büyük bir heyecan, cebimizde kısıtlı bir imkân!Ama ruhumuzda sarsılmaz bir inanç var.Tabi benim hayallerimde ise; Samsun’un, halkın gerçek sesini duyuracak bir gazeteye ihtiyacı vardı.Ancak sorunumuz belli: Baba engeli... Babamıza hissettirmeden, gizlice, adeta ikinci el bir bilgisayarla temellerini attık Haber Expres’in. Bir yanda Bilgisayar diğer tarafta aylık Gazete olarak yola çıktık. Gelecekte ulusal olma hayali ile gazetenin adını “Haber Expres”olarak belirledik. Fakat imkânsızlıklar içinde imkân yaratmaya çalışıyorduk. O küçük dükkânda, o eski bilgisayarın başında, Samsun’un geleceğine dair hayaller kuruyorduk.Kısa sürede Tekno Center ve Ağabeyimin küçük dükkanından ayrıldık ve Yıldızbaş Kuyumcu İş Hanı’na taşındık. Önce 9 ay haftalık, ardından 2006 Nisan itibari ile günlük ve resmi bir gazete olduk.Hayat öyle hızlı ilerliyordu ki; 2008 yılında kredi ile aldığımız o tek renk Heidelberg baskı makinesi, bizim için sadece bir makine değil, özgürlüğümüzün ve büyümemizin sembolüydü. Matbaamızla birlikte daha........
