Bir şehir düşün; Dağlarında çam kokusu, Ovalarında bereket, Taşlarında tarih uyuyan... Bir şehir düşün; Adını yüzyıllar öncesinden Kralların, filozofların, Hekimlerin ve şairlerin fısıldadığı... İşte o şehrin adı Bergama'dır. Ve bir gün... Takvimler bin dokuz yüz otuz dördü gösterirken, Bir büyük adam çıktı geldi bu kadim kente. Akropol'ün taşlarına baktı, Asklepion'un sütunlarına dokundu, Kozak'ın rüzgârını içine çekti. Ve dedi ki: "Bu şehir yalnız Bergamalıların değil, Bütün dünyanın bilmesi gereken bir hazinedir." O söz düştü toprağa. Bir tohum gibi... Bir umut gibi... Bir emanet gibi... Ve üç yıl sonra, 22 Mayıs sabahında, Güneş Akropol'ün üzerinden yükselirken, Atların nal sesleri yankılandı ovada. Kozak'tan efeler indi. Yuntdağ'dan zeybekler geldi. Kilimler serildi sokaklara. Bayraklar asıldı evlere. Ve Bergama, Tarihindeki en büyük şölenlerden birine uyandı. Adına Kermes dediler. Ama o yalnız bir şenlik değildi. O; Bir şehrin kendini dünyaya anlatışıydı. Bir milletin kültürüne sahip çıkışıydı. Bir halkın geleceğe bıraktığı vasiyetti. Yıllar........

© Haber Ege