İlhan Berk: Bir Şehrin, Bir Denizin, Bir Şiirin Kalbi |
Bazı insanlar şehirlerden büyüktür. Onlar yaşadıkları yeri dönüştürür, kentin havasına, duvarına, sesine sinerler. İşte İlhan Berk tam da böyle bir insandı: Manisa’da doğup Bodrum’da ölümsüzleşen bir şair.
Ve bugün, Manisa’da adına verilen İlhan Berk Şiir Ödülü, yalnızca bir edebiyat etkinliği değil; bir ruhun, bir dönemin, bir şiir anlayışının yeniden doğuşu.
Manisa’da Başlayan Bir Cümle, Bodrum’da Noktalanmayan Bir Hayat
İlhan Berk, 1918’de Manisa’da doğdu. Gazi Eğitim Enstitüsü’nde Fransızca okudu; dillerle, anlamlarla, sembollerle büyüdü.
Ama onun asıl memleketi dildi, şiirdi. “Benim ülkem sözcüklerdir” derdi çünkü.
O ülkenin sınırları yoktu; ne ırmakla çizilirdi, ne dağla. Yalnızca imgeyle, duyguyla, sezgiyle belirlenirdi.
Sonra, 1970 yılında yolu Bodrum’a düştü. Ve bir daha dönmedi.
Bodrum’un beyaz evleri, dar sokakları, begonvillerle dolu duvarları onun için yalnız bir dekor değil; şiirinin uzantısıydı.
O güne kadar “İstanbul’un şairi”, “İkinci Yeni’nin dili” olarak anılan Berk, burada bambaşka bir sese kavuştu.
Resme yöneldi, denizi dinledi, maviyle konuştu.
“Şiirle resim birbirine karıştı” der gibiydi artık; çünkü yaşam onun için bir sanat
biçimiydi.
İlhan Berk Bodrum’dur, Bodrum İlhan Berk
Her şehrin bir simgesi vardır; Bodrum’un simgesi sadece deniz değil, aynı zamanda bir şiirdi.
Ben de yıllar sonra Bodrum sokaklarında dolaşırken anladım bunu: Her rüzgârda bir dize uçuşuyor, her duvarda bir kelime yankılanıyor.
O kelimelerin sahibi, işte o büyük şairdi.
İlhan Berk, 1970’te yerleştiği Bodrum’da neredeyse kırk yıl yaşadı.
Kapısını çalan genç şairleri asla geri çevirmez, mektuplara kendi el yazısıyla yanıt verirdi.
“P.K. 90 Bodrum” adresi, edebiyat meraklılarının gönlünde efsane oldu.
Her satırında o incelik, o titizlik, o şiir gibi
nezaket…
Bugün hâlâ o posta kutusuna mektuplar geldiğini söylüyor oğlu Ahmet........