Bazen biri bir cümle söyler… ama o cümle sana ait hissettirmez.

İçinde bir “neden böyle dedi?” yankısı kalır. Söz küçük görünür ama etkisi büyür.

İşte o an durup şunu sorman gerekir:

Bu gerçekten bana mı söylendi… yoksa bana doğru fırlatıldı mı?

Çünkü bazı insanlar konuşmaz, yaralarını konuşturur.

İfade edemediklerini ima ederler. Söyleyemediklerini iğnelerler.

Ve çoğu zaman hedef sen değilsindir… ama en yakın sensindir.

Birinin laf sokması, her zaman güçlü olduğu anlamına gelmez.

Kendini ifade edemeyen insan, dolaylı yollar seçer.

Kırılmış olan, kırar. Yetersiz hisseden, küçümser. Değersiz hisseden, değersizleştirir.

Bu bir karakter meselesi gibi görünür… ama çoğu zaman bir........

© Haber Ege