Bazen içten içe beklersin…

Birinin seni anlamasını, birinin elini uzatmasını, birinin seni o karanlık yerden çekip çıkarmasını…

Ama kimsenin sana açık açık söylemediği bir gerçek var:

Ve bu kötü bir haber değil.

Bu… özgürleştirici bir gerçek.

Çünkü sen bekledikçe, gücünü dışarıya verirsin.

“Beni biri kurtarsın” dediğin her an, kendi içindeki o güçlü kadını biraz daha susturursun.

Onay ararsın. Sevgi beklersin. Destek olmadan ilerleyemeyeceğini sanırsın.

Ama asıl dönüşüm… dışarıdan gelmez.

Aynaya bakabildiğin o an…

Yorgun halinle, kırgın kalbinle, yorulmuş ruhunla yüzleştiğin o an…

İşte gerçek değişim tam orada başlar.

Çünkü o an şunu fark........

© Haber Ege