Dünya bir tarladır. Hem de kocaman herkese yetecek kadar. Her gün bir şeyler ekeriz biçmeyi beklemeden. Dua, istek, arzu, talep, kaygı, korku, öfke, sinir, endişe, ümit, umut, huzur, mutluluk…

 Ne zaman biçeceğimizi bilemeyiz. Bazen hemen, bazen uzun zaman, bazen hiç.

Umut ekmek, ümit ekmek, huzur-mutluluk ekmek , dua etmek gerekir. Biçme zamanı ne zaman olursa olsun ama mahsul iyi olsun.

  Özellikle günümüz dünyasındaki olumsuzluklar, savaşlar, intikamlar, menfaat çatışmaları hepimizi ister istemez olumsuz etkilemektedir. Bunlara rağmen dünya tarlasına ve hayal dünyasına ne kadar çok olumlu, pozitif istekler, arzular, mesajlar, dualar verirsek bizlere muhakkak dönecektir er veya geç.

  Umutsuzluk, ümitsiz kalmak insanın beynini, duygularını felç eder. Felç olan bir beyin bitkisel hayata o da olumsuzluklara döner. Bu kısır döngü böyle devam eder. Sabah kalktığımızda güneşin doğuşuyla birlikte yeni bir gün, yeni bir dünyaya başlarız. Canlı cansız tüm evrende böyledir.

 Güne şükrederek, minnet duyarak, gülümseyerek ve pozitif başlarsak günün öyle geçeceğini hepimiz biliyoruz. Biz bunları yaparsak ektiklerimiz filizlenir, ki sonuçta hasat zamanı istediğimiz mahsullere ulaşmış olalım.

© Günışığı Gazetesi