Hayat durmadan akan su gibidir. Önündeki her yere uğrar. Zaman da öyle, akan su gibidir. Bazen hızlı zannederiz bazen de ne geçmez zaman deriz. Aslında zaman hep aynı hızla geçer ama bizdeki duygu yoğunluğu, beyin yüküyle zamanın çok hızlı veya çok yavaş geçtiğini sanırız.

Hayat su gibidir. Önünde gördüğü her kıyıya uğrar. Anılar biriktirir, keşkeler oluşturur. Bizler de geçmişe bakarak anılarla avunur, üzülürüz veya pişmanlıklar yaşarız. Keşkelerimizin esiri oluruz. Orada kalır ve kaybederiz. Çünkü o keşkelerin ağırlığı, verdiği yük, hüzün, üzüntüler ve pişmanlıklar yer beynimizi. Ve hep şunu deriz; keşke genç olsaydım, çocuk olsaydım şimdiki aklım, tecrübem ve imkanlarımla.

Keşkelere çok takılmamak gerekir. Ancak o keşkeleri de unutmamalıyız. O keşkeleri hiçe sayarsak, göz ardı edersek, unutursak, takmazsak, bize öğrettiklerini umursamaz ders ve öğütler çıkarmazsak keşkeler kalmaya devam ederiz.

Yaşanmış kötü deneyimler, olumsuz tecrübeler, söylenemeyen veya söylenmemiş sözler, pişmanlıklar, yapılmamış davranışlardan ders çıkarırsak aynı keşkeleri tekrarlamamış oluruz.

Gelecek boş bir resim tahtasıdır, boş bir kağıttır, başlamamış defterdir. Yazmak, doğru şekillendirmek bizim elimizde. Keşkelere takılıp kalmak enerjimizi tüketir.

Keşkelerin geçmişte beynimizde ve bedenimizde bıraktığı yaraları, verdiği hasarları, oluşturduğu travmaları, kötü deneyimleri geçmişte bırakıp geleceğe keşkesiz bakmak dileğiyle…

© Günışığı Gazetesi