​Urfa’dan Maraş’a yükselen o karanlık çığlık, artık mızrağın çuvala sığmadığının kanlı vesikasıdır.

Okul baskınları, veli zorbalığı ve öğretmene uzanan kirli eller; sadece birer asayiş vakası değil, toplumsal ahlakımızın can çekişmesidir.

Mukaddes olan çiğnenmiş, irfanın onuru cehaletin ayakları altında kalmıştır.

​Sınıflar Mezar, Sıralar Tabut!

Biz bugün sadece kırılan kalemleri değil; tahta önünde yarım kalan hayatları, hayalleri katledilen öğretmenleri konuşuyoruz.

Bir eğitimcinin cenazesi okul kapısından omuzlarda çıkıyorsa; orada kandil sönmüş, insanlık kendi enkazı altında kalmıştır.

Ak alınlı öğretmenlerin kanı, sadece kara tahtaya değil, bu toplumun vicdanına silinmez bir leke gibi bulaşmıştır.

​Cezasızlık Karanlığı........

© Günışığı Gazetesi