Yurt dışında farklı ülkelerde turistik geziler haricinde üç ay, altı ay, dokuz ay gibi sürelerle bulundum. Son üç yıldır Amerika Birleşik Devletleri’nde yaşıyorum. Her ne kadar sayısalcı olsam da bulunduğum yerin sosyal yapısı her zaman dikkatimi çekmiştir. Alışverişte dahi insanları tüketici kimlikleriyle gözlemliyorum; çocuk parklarında, gezi alanlarında ebeveyn-çocuk diyaloglarını, eşlerin tutum ve davranışlarını izleyerek ister istemez bizim toplumumuzla kıyaslıyorum. Farklılıkları görüyorum. Gördüğüm ve ilk aklıma gelen toplum özelliklerini siz değerli okuyucularımla paylaşmak istedim.

Amerikan toplumunun temel karakteristik özelliklerinden biri bireyciliktir. ABD kültürü; kişisel özgürlük, bireysel başarı ve kendi ayakları üzerinde durabilme fikrini yüceltir. Bu durum, insanların erken yaşlardan itibaren bağımsız olmaya teşvik edilmesiyle kendini gösterir. Bunun yanında Amerikan halkı genel olarak pragmatik ve sonuç odaklıdır. Günlük hayatta zamanın verimli kullanılması, işlerin hızlı çözülmesi ve doğrudan iletişim tercih edilir. Dolaylı anlatımlar veya ima yoluyla konuşma birçok Amerikalı için kafa karıştırıcı olabilir.

Öte yandan Amerikalılar genellikle kibar ve yüzeysel olarak dostça görünürler. Gülümsemek, selam vermek ve kısa sohbetler yapmak sosyal normdur. Hiç tanımasanız dahi mutlaka selamlaşırlar. Ancak bu davranışlar her zaman derin bir duygusal yakınlık anlamına gelmez.

Amerika’da sosyal yaşam büyük ölçüde bireysel tercihler etrafında şekillenir. İnsanlar; hobiler, spor kulüpleri, gönüllü faaliyetler, kilise veya diğer dini topluluklar, üniversite bağlantıları ve iş çevreleri aracılığıyla sosyalleşirler.

Kafeler, barlar, alışveriş merkezleri ve spor etkinlikleri sosyal etkileşimin yaygın olduğu alanlardır. Ancak Avrupa ya da Orta Doğu kültürleriyle kıyaslandığında sokakta kendiliğinden gelişen uzun sohbetler daha azdır. Sosyalleşme genellikle planlıdır; insanlar günler öncesinden randevulaşmayı tercih ederler. Ev davetleri dahi en az iki-üç hafta öncesinden kararlaştırılır. Hatta telefonla konuşmak için bile önceden randevulaşılır.

Amerika’da komşuluk ilişkileri genellikle mesafeli ama saygılıdır. Komşular birbirlerinin özel alanına müdahale etmemeye özen gösterir. Yan yana müstakil evlerin ön bahçelerini ayıran duvar ya da çit çoğu zaman yoktur; fakat varmış gibi kimse kimsenin bir karış bahçesine basmaz. Yeni taşınılan bir mahallede ayaküstü kısa bir tanışma ve selamlaşma yaygındır. Belki bu biraz da “Komşum kim oldu?” merakındandır. Ancak düzenli........

© Günışığı Gazetesi