EŞYALARDAN, TELEFONLARDAN DEĞERSİZ ÇOCUKLAR... |
Bir çocuğun dünyası, sandığımızdan çok daha küçük ama çok daha derindir.
O dünya, ebeveynin bakışıyla şekillenir, sesiyle genişler, ilgisiyle güvenli hale gelir.
Ve ne yazık ki günümüz dünyasında bu küçük ama derin evren, çoğu zaman bir telefon ekranının gölgesinde kalıyor.
Telefonunuza bakarken çocuğunuz size bir şey anlatmaya çalışıyor. “Anne bak”, “Baba dinlesene” diyor.
Siz ise “Bir dakika” diyorsunuz. O bir dakika, bazen bir mesaja, bazen bir videoya, bazen sosyal medyada hiç tanımadığınız insanların hayatlarına gidiyor.
Acaba ne paylaşmış , kim nerde gezmiş ya da para kazanmak için saçma sapan içerikler üretmiş insanları izliyoruz.
Çocuk bekliyor.
Bekliyor ......
Beklerken öğreniyor. Ama sizin sandığınız şeyi değil.....
O çocuk şunu öğreniyor :
”Demek ki ben, o telefondan daha değersizim.” L
Bu cümleyi yüksek sesle kurmaz belki.
Ama kalbinin bir köşesine sessizce yerleştirir. Çünkü çocuklar kelimelerden çok davranışları ciddiye alır.
“Seni seviyorum” demenizden çok, neyi önceliklendirdiğinize bakar.
Ona değer vermeyip ikinci, üçüncü sıraya koyup sonra da “Seni Seviyorum “ demek ikna edici olur mu?
Bir başka sahne........