7 Haziran…Bugün Cahit ZARİFOĞLU'nun ölüm yıl dönümü. Rahmetle anıyorum Türk şiirinin en zarif şairini. Bu dünyada zarif mi zarif bir adam geçip gitmiş. Geride bıraktığı sözlerle kalplere demir atmış.

Yedi Güzel Adam'ın bir güzeli de Cahit ZARİFOĞLU2dur. “Gökyüzüne bakmayanların kalbi daha çabuk kirlenir.” diyen. Güzel bakabilmek için mutlaka, mutlak güzeli kalbimize ve onun penceresi olarak da gözlerimize yerleştirmemiz gerekir bir tablo gibi.

“Tek güvencemiz Allah'tır. Başka hiçbir güvencemiz yoktur.” diyen bir şair, bir yazar, bir kalp adamı, zarafeti dizelerinde şaha kalkan bir dev kalem... Kalıbının adamı desem münasip olur. Kalemin adamı, kelâmın ta kendisi...Kelâmın kibarı kibarın kelâmı derler ya işte kelâmın kibarı ZARİFOĞLU' nundur.

Abdurrahman Cahit ZARİFOĞLU...Acz içindedir isminin ve soy isminin baş harflerinden anlaşılacağı üzere. Zarif şairin ölümünün üzerinden 39 yıl geçmiş. Bankaları sevmezmiş hiç, aşksızlıktan türemiştir bankalar ona göre. Vapura da binmezmiş rahatsızlığı olduğu için, Avrupa'yı gezmiştir otostop yaparak.

"Seçkin bir kimse değilim ismimin baş harfleri acz tutuyor Bağışlamanı dilerim." diyerek kendi benliğini yok eden ve rabbin bendesi olduğunu beyan eden zarif şair bu dünyada hoş ve ince bir seda bıraktı.

"Ne çok acı var?" derdi. Değil mi ki en çok da yazan insan hisseder bu acıyı. Aşkla hisseder, çileyle, mısrayla... Bugünü görse şair "Acı hâlâ çok var!" derdi.

Şiirlerini okusanız, dizelerinin üzerinde........

© Günışığı Gazetesi