Fuarda Telmih Yayınları standında siyah melon bir şapkayla sizleri gülümseyen bir suratla selamlayan, bu siyah melon şapkanın altında siyah bir gömlekle gizemini perçinleyerek gelen okurlarına yazmış olduğu eserlerini heyecanlı heyecanlı anlatıp tanıtan ve siyah gömleğini bordo bir ceketle kontraslayarak da havasına hava katıp televizyon kanallarına çıkan sonra da deri bir eldivenle “polisiye yazar” ünvanına uygun şekilde kitap imzalayıp röportaj yapan bir zat- ı muhterem herkesin dikkatini anında celbetti.

Bu “minibüste roman yazan adam”dı. Evet ta kendisi… “Kayıp İlanı”nı böyle yazmıştı. Ülke geneli haberlere konu olmuştu. Bu “yazar sokakta” diyen kişiydi. “Milli şairimiz kimdir?” diye soran… “Hababam Sınıfı’nın yazarı kimdir?” diye cevap bekleyen… “Ölüm Şairimiz?”i hatırlatan… “Gakgoş ne demektir?” diye sorarak şehrimizi tanıtan… “Kitap okuyor muyuz?” diye uyarıda bulunan… “Selvi Boylum Al Yazmalım kimin eseridir?” diyerek de aslında sevginin emek olduğunu kavratan…

Sevgi emekti.
ÖNER de emekçi…

Bu şehrin her yerinde onun sesi yankılanıyor. Onu kâh Kültürpark’ta kâh PTTMeydanı’nda kâh Harput’ta kâh Cumhuriyet Meydanı’nda kâh Kapalıçarşı’da kâh Atatürk Stadyumu’nda elinde mikrofon önünde bir yazı tahtası ve zarfla görürsünüz. “Tahta mı zarf mı?” diye Türk edebiyatının mümtaz yazar/şairlerini ve eserlerini sorarak kitap hediye ederken rastlarsınız ona bu şehrin sokaklarında.

O bir “yazı emekçisi”dir desem uygundur.
O bir “Sokaktaki yazardır.” desem münasiptir.
O bir “Türkiye kitaplaşıyor kahramanıdır.” desem yerinde olur
O bir “Şiir seslendirmenidir.” desem mantıklıdır.
O bir “Polisiye roman yazarıdır.” desem ikna oluruz.
O bir “Minibüste roman yazan adamdır.” desem herkes bilir.
O bir “Acıların yazarıdır.”........

© Günışığı Gazetesi