Ahmet Zekeriya YILDIZ’ın “YALANCI FECİR” adlı şiir kitabı,
“Rahmân ve Rahîm Olan Allah'ın Adıyla
Eğer yeryüzündeki ağaçlar kalem, deniz de mürekkep olsa, arkasından yedi deniz daha ona katılsa, Allah'ın sözleri (yazmakla) yine de tükenmez. Şüphesiz Allah mutlak güç sa- hibidir, hüküm ve hikmet sahibidir.
LOKMAN SÛRESİ, 27.ÂYET”
serlevhasıyla başlamış.
YILDIZ’ın okuyucusu bol, ilhamı da daim olsun.

“Bir kandil misâli yanan,
Çevresini aydınlatan.
Yarınlara ışık saçan;
İyi ki ben öğretmenim.” Bizler de şiirlerini okuyarak ve beğenerek şunu söylüyoruz herkese “İyi öğretmen şairlerdendir YILDIZ.” Marifet iltifata tabidir. Şiir yazan öğretmenler güzeldir. Çünkü okulda da en güzel şiirlerle uğraşır. Şiir sözlü, şiir gözlü ve şiir yüzlü çocuklarla…

Heceye hakim, halk şiiri geleneğinin ve dörtlüklerle örülü şiirlerinin yanında divan şiirinin nazım şekillerinden de etkilenmiş, kelime dağarcığı ve mana olarak da örnek aldığı geleneğe uygun beyitler halinde şiirler yazmıştır YILDIZ. Redif ve kafiyeyle birlikte şiirlerinde ritmi yakalayan ve bunu kafiye düzeniyle de sağlamlaştıran şiirler ortaya koymuş, anlamla bütünleşen kelime dağarcığıyla da içinde yetiştiği kültürün numunelerini eserlerine yansıtmıştır.

“Kendimden kaçarken sele kapıldım,
İnsanlar içinde yapayalnızım.
Lâf-ü güzâflardan yıldım, bunaldım;
Lisânlar içinde yapayalnızım. “ Yalnızlık şairin işi değil mi sevgili okuyucu? Hem “Yalnızlık paylaşılmaz / Paylaşılsa yalnızlık olmaz.” diyen Özdemir........

© Günışığı Gazetesi