VALLAHİ OLMADI BİLLAHİ OLMADI

Heyecanla hayal kırıklığını bir arada yaşadığımız bir haftasonu’nu geride bıraktık. Geride bıraktık dediğime bakmayın.

Elazığ ve Elazığspor sevdalıları olarak aklımız hala orada. Yılların özlemini, iki saniye içinde hayal kırıklığına dönüşen o talihsiz anları kim unutabilir ki!

Elazığspor-Muğlaspor 1. Lig’e yükselme play-off finali maç tarihi ve şehri açıklandıktan sonra hepimizi büyük bir heyecan sardı.

Günler geçmek bilmedi adeta.

Bu arada birçok kurum, iş insanı ve milletvekilleri hem maddi destek sözü verdi hem de Bursa’ya Elazığ’lı taraftarların taşınması noktasında araç desteğinde bulundular.

Elazığ Şehrini olduğu gibi Elazığ dışında yaşayan taraftarları da büyük bir heyecan sardı.

Bu günlerde takım, camia, Elazığ Şehri ve Türkiye’nin dört bir yanında yaşayan tüm Elazığlı’lar müthiş şekilde kenetlendiler.

Elazığ’dan gelenler bir gün önceden Bursa’ya hareket ettiler.

Bizler de maç günü öğlen saatlerinde İstanbul’dan Elfed tarafından tahsis edilen araçlarla Bursa’ya doğru yola çıktık.

Yolculuk sırasında 3 saatlik yol, bir asır gibi geldi adeta.

Saniyeler geçmek bilmedi.

Otobüste çalınan Elazığspor şarkıları, hep bir ağızdan söylendi.

Sloganlar atıldı şampiyonluğa dair. Herkes yüzde yüz emindi şampiyon olacağımıza.

Derken Bursa’ya, stadın önüne vardığımızda gözlerime inanamadım.

Adeta yer gök bordo beyazdı.

Cadde üstü, ara sokaklar, stadın önü binlerce Elazığlı ile dolup taşmıştı.

Ortalıkta rakip takım Muğlaspor taraftarı göremedim.

Elazığspor taraftarının arasında yeşil beyaz formalı yüzlerce Bursa’lı taraftar vardı. İndiğimiz andan itibaren davul ve klarnet sesleri karşıladı bizleri.

O sırada Elazığ televizyonları canlı yayınla maç öncesi ortamın nabzını tutuyordu.

Ben gibi herkes o kadar rahat ve emindi ki maçı alacağımıza, aksi durum beynimizin ucundan bile geçmedi.

Halaylar, sloganlar,........

© Günışığı Gazetesi