Seçimlerde tekrar aday gösterilmemiş; aday olup seçilememiş ama bir şekilde “kaybetmeyi kazanca çevirme” sanatında ustalaşmış bir zümre var...

Ünvanları: bakan yardımcısı, genel müdür, daire başkanı, danışman, yönetim kurulu üyesi...

Ne bir proje var, ne bir fikir, ne de millete değen bir iz…

Sadece koltuk ve o koltuğa yapışmış bir sessizlik.

Onlar için Ankara bir telafi merkezidir...

Yüksek sesle kaybedenlerin alçak sesle susturulmasıdır...

Sandıkta alamadığını, genel merkezden “ikramiye” gibi alanların hikâyesidir bu...

En acısı nedir biliyor musunuz?

Bu maaşlar; bir öğretmenin tebeşirinden, bir işçinin sofrasından, bir gencin hayalinden kesiliyor.

Ve onlar hâlâ “hizmet ediyoruz” diyorlar.

Oysa ortada hizmet yok; sadece hizaya getirilmiş bir sadakat var.

Üretmeyen ama yöneten, seçilmeyen ama atanan, hesap vermeyen ama maaş alan parazitler...

İşte asıl trajedi........

© Günışığı Gazetesi