O kâğıt, uykusuz gecelerin, 20 yılın, dirsek çürütmenin, hayaller uğruna eriyen gençliğin özetidir.
Diyarbakır’ın kenar bir mahallesinde büyüdü İzzet.
Annesi sabahın köründe fırına ekmek dizmeye giderdi, babası tekstil atölyesinde iplik tozunu ciğerine çekerdi.
İzzet, ikinci el defterlerden çalışır, fotokopi parası çıkışmazsa arkadaşının kitabından ezberlerdi. Ayakkabısının tabanı delikti ama aklı hep gökyüzünde bir hayalle doluydu: “Bir gün öğretmen olacağım.”
Oldu da… Ama neye yaradı? Bugün elinde diplomasıyla işsiz, evin köşesinde oturuyor.
Ve şimdi, televizyon ekranında izliyor: sahte diplomayla yıllarca görev yapmış........

© Güneydoğu Ekspres