Bugün hâlâ; liyakat yerine sadakat, ehliyet yerine yakınlık, alın teri yerine torpil konuşuluyor. Dün sınav soruları çalındı, bugün başka yollar bulundu. Yöntemler değişti ama sonuç değişmedi: Hak eden dışarıda, hakkı gasp eden içeride.

Bu tablo sadece bireysel bir ahlaksızlık değil; toplumsal bir kul hakkı suçudur.

KUL HAKKI: ANNE DE BABA DA AYNI DOSYADA

Peygamber Efendimiz (s.a.v) çok net bir uyarıda bulunur:

‘Kul hakkıyla gelen cennete giremez.’ (Buhârî, Mezâlim, 10)

İslam’da kul hakkı, affı en zor günahtır. Bu hak ihlalinde anne-baba ayrımı yoktur. Torpili yapan baba da sorumludur; torpile razı olan, bilen, teşvik eden anne de…

Bir anne; çocuğunu torpille işe sokuyorsa, eşinin torpille işe soktuğunu biliyor ve buna ses çıkarmıyorsa, hatta bunu başarı gibi anlatıyorsa; başkasının evladının rızkını gasp etmeye bilinçli şekilde ortak oluyor demektir.

Bu noktada ‘Ben anne olarak ne yapabilirdim?’sorusu masumiyet doğurmaz. Çünkü İslam’da bilenin susması, çoğu zaman günaha ortaklıktır.

Kur’an bu konuda açık bir sınır çizer:

‘Günah ve düşmanlık üzerinde yardımlaşmayın.’ (Maide, 2)

Torpile razı olmak, harama göz yummak, bunu normalleştirmek; yardımlaşmanın ta kendisidir.

HARAM LOKMA: EVE GİREN PARANIN HESABI

Bir annenin sıkça sığındığı cümle şudur:

‘Ben kazanmadım, eşim kazandı.’

Oysa İslam’da........

© Güneydoğu Ekspres