Neden içten, hesapsız, çıkarsız adanmışlıklara eskisi kadar itibar edilmiyor; neden yapılanlar görülmüyor, söylenenler duyulmuyor, değerler bilinmiyor? Bunların da mı modası geçti? Niçin duygusal bagajlar artmaya, aklın çekmeceleri açılmaya, yürekte toplanan bavullar hazırlanmaya başladı?

Neden cehlin cüreti her alanda ve anlamda bu kadar etkin oluyor? Neden minimum bilgiyle özgüven bu kadar zirve yapabiliyor? Niçin vefa, direnç, sabır, liyakat, ahlak, öngörü, sağduyu, tevazu, ölçü, sükunet, vicdan gibi olmazsa olmaz erdemler yerini gösterişe, ölçüsüz öfkeye, korku salmaya ve hakaret etmeye bıraktı? Hakkı teslim etmek, yanlışa yanlış, doğruya doğru demek bu kadar mı zor? Ya da bu kadarını da beklemeyelim mi?

Okullar boşalırken, daha doğrusu hesaplı, kitaplı, planlı, programlı boşaltılırken üniversiteliler için sponsorlar eşliğinde, biraz da reklam amaçlı kariyer planlaması günleri yapılıyor. Okullar kendilerini tanıtıyor, gençlerin akılları çelinmek isteniyor, geleceğe dair renkli hayaller kurulmaya çalışılıyor. Sonuç mu? Kariyer planlamasının sonucunda karşımıza neler mi çıkıyor? Sıralamaya çalışalım: Bir şekilde yolunu bulup yurt dışına gitmek; kafelerde çevre mühendislerinin garson, mağazalarda filoloji mezunlarının kasiyer, restoranlarda veterinerlerin servis elemanı, özel araçlarda inşaat mühendislerinin........

© Gerçek Gündem