Bu arada acılarla yüzleşiyor, sırtımıza yüklenen ve bize ait olmayan, bizim olmayan kamburların ağırlığı altında eziliyoruz. Örneğin Suriye için bugüne dek 40 milyar dolar harcamışız; hastaneler, üniversiteler yapmışız. 7-8 milyonu bulan Suriyeliyi yıllardır konuk edip besliyoruz. NEDEN?

16 milyon yurttaşımız sefaletle boğuşurken, “Ete hasret kaldık, tatili unuttuk, torunlar gelmesin, verecek harçlık yok, utanıyoruz” yakınmalarını duymuyoruz. NİÇİN?

Bu arada geçmişe bakıyor, daha rahat yaşadığımız yılları hatırlıyor, üstü örtülenlerle yüzleşiyor, güne dönüyor, rakamlar karşısında kalakalıyor, ilgili bakanların açıklamalarını duyunca da küçük dilimizi yutuyoruz! NİYE?

Pazar arabasını dolduramayan, tenceresini kaynatamayan, kirasını ödeyemeyen, ilacını alamayan, çocuğunun isteğini karşılamayanların arttığını görüyor; içine atanları, erteleyenleri, vazgeçenleri, bıkıp usananları düşünüyoruz. NEDEN?

Öfkenin kontrolden çıktığını, ses tonlarının bağırmaya hazır olduğunu, el kol hareketlerinin vurmaya yakın olduğunu, öfke dilinin topluma hâkim olduğunu görüyor; korkup susanlara, yorulup susanlara, boş verip susanlara, tepkisiz ve sessiz seyredenlere de takılıp kalıyorsunuz…

Neden........

© Gerçek Gündem