Bilgi Nasıl Kamusal Haktan Satılık Mala Döndü?

Tarımsal Yayım ve Uygulamalı Araştırma Projesi (TYUAP) 1997’de sona erdi. İyileştirilerek değil, terk edilerek. Köydeki teknik merkez binaları boş kaldı. Personel il ve ilçe merkezlerine çekildi. Evet, model kusurluydu. Ama yerine kamusal, katılımcı bir model konmadı. Ortaya çıkan boşluk piyasaya terk edildi.

2003'te yeni bir proje duyuruldu: "1000 Köye 1000 Tarımcı" sloganıyla KÖY-MER. 2004'ün başından 2006'nın sonuna, üç yıl boyunca uygulandı. Üç amacı vardı. Çiftçiyle besiciye yeni bilgiyi ve teknolojiyi taşımak, sahadaki sorunları ilgili kamu kurumlarına iletmek, bir de işsiz ziraat mühendisleriyle veteriner hekimlere iş kapısı açmak.

AKP iktidarı bu projeyle bir şeyi daha denemek istiyordu. Kamuda bir türlü oturmayan, çalışanın performansına göre maaş ödeme sistemini. Görevliler ziraat, su ürünleri ve gıda mühendisleriyle veteriner hekimlerdi. Her ilçeden bir köy seçildi. O köyde oturmak şartıyla bir görevli yerleştirildi.

İşin can alıcı noktası burası. Bu mühendisler ve veteriner hekimler ne memurdu ne işçi ne de sözleşmeli personel. Bakanlık onların işvereni bile değildi. Onlar işe alınmadı. Onlardan yalnızca danışmanlık hizmeti satın alındı. Yani birer çalışan değil, birer satıcıydılar. Bilgi artık bir maldı.

Maaşları da bütçeden çıkmıyordu. Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği, Ziraat Bankası, Türkiye Ziraat Odaları Birliği, İl Özel İdareleri ve yerel yönetimler ortaklaşa karşılıyordu. Ve maaşlar sürekli aksıyordu. Derken iş maliyeti köyün sırtına bindi. Köyler ikinci........

© Gerçek Gündem