We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

To τάνγκο του ενός

2 3 0
24.04.2019

Δηλαδή τώρα πρέπει να βγω αγουροξυπνημένος στις στέγες και να παραληρώ για το απίθανο κατόρθωμα του Ντέιμιαν Λίλαρντ; Να το κάνω, αφού επιμένετε και να ενώσω τη βραχνιασμένη φωνή μου με τη δική σας: «Τι έβαλε ρε ο π**στης»!

Δεν ξέρω αν ο άνθρωπος που όλοι φωνάζουν «Ντάμα» είναι π**στης, δεν έχει και σημασία, ξέρω όμως ότι το νικητήριο τρίποντο με το οποίο ξάπλωσε στο παρκέ τους Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ από απόσταση 37 ποδών (11,27 μέτρων) ενώπιος ενωπίω με τον καλύτερο αμυντικό του ΝΒΑ είναι ένα μικρό θαύμα και μπαίνει μία φορά στις εκατό.

Άντε, μία στις είκοσι, αν είσαι ο Ντέιμιαν Λίλαρντ. Και εκεί, ακριβώς, έγκειται το πρόβλημα.

Τι στην ευχή ήταν αυτό που διέπραξε ο θαυματοποιός Λίλαρντ και για ποιον ακριβώς λόγο πρέπει να αγγαλιάσει ένας ακραιφνής φίλος του μπάσκετ;

Επιτρέψτε μου να συνταχθώ όχι με τα αλαλάζοντα πλήθη, αλλά με τον παθόντα Πολ Τζορτζ. «Δεν με ενδιαφέρει τι λέτε. Αυτό ήταν ένα πολύ, πολύ κακό σουτ».

Χαμηλώνω τα ντεσιμπέλ και προσθέτω τον ίδιο αστερίσκο με τον οποίο έκλεισε τη δήλωσή του ο άσος του Οκλαχόμα: «Αλλά αφού το έβαλε…».

Εάν θόλωσε τα μάτια μου το κολλύριο που χρειάζομαι κάθε φορά που παρακολουθώ ΝΒΑ, η κατοχή των Μπλέιζερς ξεκίνησε (με το σκορ ισόπαλο, οπότε χαμηλού ρίσκου) στα 14-15 δευτερόλεπτα.

Αρκετή για να οργανωθεί μία τέλεια επίθεση και για να ξεχαρβαλωθεί οποιαδήποτε άμυνα, οσοδήποτε καλοστημένη και αθλητική.

Αλλά ο Λίλαρντ δεν άλλαξε ούτε υποψία πάσας και οι υπόλοιποι 8 του παρκέ έμειναν να κοιτάζουν........

© gazzetta