AEK: Από τη λύπη μέχρι τη χαρά μια... προσγειώση δρόμος, μια ομάδα που γεννά συναίσθημα
Το... αγκάλιασε, αλλά δεν το πήρε ποτέ
Λύτρωση στο ποδόσφαιρο με buzzer beater τίτλου
Στην ΑΕΚ ποτέ δεν θα έρθει κάτι εύκολο. Από την ΑΕΚ μπορείς να περιμένεις τα πάντα. Μπορεί να σε πάει πολύ εύκολα από το πάτωμα στα ουράνια και αντίστροφα.
Με την Ένωση δεν υπάρχει ποτέ μέση κατάσταση. Το ζεις πάντα στο έπακρο. Το ζεις με αλήθεια, με συναίσθημα. Είναι έντονο, είναι ασυναγώνιστο, είναι αληθινό.
Ο ΑΕΚτζής ξέρει καλά τι σημαίνει πόνος, λύπη, αλλά ξέρει καλά και πως θα πανηγυρίσει στις μεγάλες στιγμές. Όταν έρχεται η χαρά, αλεγρία, μια μεγάλη στιγμή, έρχεται αυτή η έκρηση συναισθημάτων που θα σε κάνει να το κρατήσεις για πάντα στο μυαλό σου και να το διηγείσαι στα παιδιά σου. Να πηγαίνει από γενιά σε γενιά.
Πάμε λοιπόν να θυμηθούμε πως βίωσαν όλοι μαζί ένα απίθανο βράδυ Κυριακής και το πως το έζησαν οι άνθρωποι της μπασκετικής ΑΕΚ, οι Έλληνες δημοσιογράφοι που βρέθηκαν Μπανταλόνα και άλλος κόσμος της Ένωσης που επέστρεψε το βράδυ της Κυριακής στην Ελλάδα, έχοντας και το μυαλό του στο ποδοσφαιρκο ματς που εξελίχθηκε σε φιέστα τίτλου.
Το... αγκάλιασε, αλλά δεν το πήρε ποτέ
Η ΑΕΚ πήγε στη Μπανταλόνα αποφασισμένη με το μυαλό της στο τρόπαιο. Έκανε τα πάντα τέλεια στον ημιτελικό. Έκανε τα πάντα τέλεια στον τελικό αλλά μόνο για 30 λεπτά. Στο 4ο δεκάλεπτο άρχισαν να υπάρχουν αμφιβολίες. Μέχρι τότε όλος ο κόσμος στο γήπεδο και όσοι έβλεπαν το ματς από την τηλεόραση, δεν έβρισκαν τρόπο πως μπορεί να γυρίσει.
Η Ένωση είχε χτίσει μια εντυπωσιακή διαφορά, όμως στα τελευταία λεπτά υπέστη black out. Ο Λουκόσιους των 6 πόντων μέσο όρο έγινε Στεφ Κάρι και τελείωσε με 23 πόντους και με το καλάθι που έστειλε το ματς στην παράταση.
Είναι πολύ σκληρό αυτό που βίωσε η ομάδα. Οι παίκτες, ο Σάκοτα, το τεχνικό επιτελείο, ο κόσμος που βρέθηκε δίπλα στη Μπανταλόνα. Οι φίλαθλοι που το είδαν απο τις τηλεοράσεις της. Ο Μάκης Αγγελόπουλος που τόσα........
