Παναθηναϊκός: Πως το 2-0 έγινε 2-2 και πως μπορεί να γίνει 3-2! |
Το 2-0 στην “Roig Arena”
Η απάντηση στο διπλό “break”
Η επιστροφή στα hedge out και το «κυνήγι» διψήφιων διαφορών!
Το «παίζω το ταλέντο μου» στην επίθεση και η απουσία του Σλούκα!
Υπάρχει ελπίδα στο Game 5;
Ό,τι και να πει κανείς για αυτό το ζευγάρι και τον τρόπο που έχουν εξελιχθεί οι τέσσερις αγώνες (2-2 στις νίκες) ανάμεσα στις δύο ομάδες, είναι λίγο και δύσκολα θα αποτυπώσει ακριβώς τι έχει συντελεστεί μέσα στο παρκέ αλλά και το πως φτάσαμε στο Game 5.
Περί του πως το 2-0 υπέρ του Παναθηναϊκού μέσα στην Ισπανία έγινε 2-2, με δύο πανομοιότυπες ήττες στο “T-Center” και με το τελευταίο παιχνίδι να γίνεται επί ισπανικού εδάφους, υπάρχουν απόψεις και απόψεις.
Ωστόσο, αν υπάρχει μία κοινή συνισταμένη σε όσες (αρκετές) γνώμες και οπτικές μπορεί να επικρατούν, αυτή έχει να κάνει με την ζημιά που έκανε η απουσία του Κώστα Σλούκα (ειδικότερα στους δύο αγώνες της Αθήνας), του οποίου ο ξαφνικός τραυματισμός με ώθησε να αλλάξω την αρχική μου πρόβλεψη, που ήθελε τους «πράσινους» να κερδίζουν με 3-2 στις νίκες και να δώσω το ίδιο προβάδισμα στην ομάδα του Πέδρο Μαρτίνεθ.
Κατ’ αρχάς, να καταθέσω την άποψή μου σχετικά με το τι έχει γίνει μέχρι τώρα. Βάσει των όσων έχουμε δει στα 165 λεπτά που έχει παιχτεί μπάσκετ, από πλευράς διάρκειας στην απόδοσή της, η Βαλένθια ήταν καλύτερη και ίσως να δικαιούταν να έχει ήδη προκριθεί με 3-1.
Το 2-0 στην “Roig Arena”
Ο Παναθηναϊκός ήταν εξαιρετικός τακτικά στο Game 1, κατέβασε την αντίπαλό του κάτω από τις 70 κατοχές και παίζοντας αρκετά σκληρά και με αλλαγές, της χάλασε το παιχνίδι. Έπαιξε με αλλαγές σε όλα τα μαρκαρίσματα, μπέρδεψε την επιθετική λειτουργία των γηπεδούχων και τους έβγαλε από το comfort zone της. Το ότι τελικά νίκησε μόλις με 68-67 με μία βολή του Ναν (έκανε το πιο παραγωγικό του παιχνίδι στην σειρά με 21π.), έδειξε πόσο δυσκολοκατάβλητο συγκρότημα είναι οι «νυχτερίδες» (σούταραν με 18,2% στα τρίποντα).
Στο Game 2, η Βαλένθια ήταν πολύ καλύτερη, πήγε τον ρυθμό στις κατοχές που ήθελε, είχε εξαιρετικά ποσοστά (66,7% στα δίποντα και 42,1% στα τρίποντα με 16 εύστοχα) με εξαίρεση την αχίλλειο πτέρνα της που είναι οι βολές (56,5% με 13/23) και υπό αυτές τις συνθήκες θα έπρεπε να κερδίσει από καθαρά έως και δύσκολα.
Το ότι έχασε οφείλεται στο μεγαλείο, την ποιότητα και τις τεράστιες προσωπικότητες που έχει ο Παναθηναϊκός, ο οποίος έκανε ίσως το τέλειο εκτός έδρας ματς, ελέγχοντας όλες τις μικρές λεπτομέρειες. Κατ’ αρχάς είχε διπλάσια δημιουργία σε σχέση με το πρώτο ματς, κάτι που σημαίνει ότι αυτομάτως είχε διπλάσιους πόντους με καλύτερες προϋποθέσεις, εξ’ού και το ασύλληπτο το 53,3% πίσω από τα 6,75 με 16/30), το 55% στα δίποντα αλλά και το 100% στις βολές (15/15).
Ο Μαρτίνεθ μπορεί να βελτίωσε την λειτουργία της ομάδας στην άμυνα με αλλαγές, ωστόσο, η άμυνά του δεν μπόρεσε να «αναχαιτίσει» το ατομικό ταλέντο στο σκοράρισμα του «επτάστερου», ο οποίος πήρε 7 έως 16 πόντους από έξι παίκτες, εκτός των 19 και 27 που είχαν ο Ναν και ο Χέιζ-Ντέιβις αντίστοιχα!
Κάπως έτσι και με κερασάκια στην «τούρτα» του τελικού 107-105, δύο τεράστια τρίποντα από τον Όσμαν και τον Χέιζ-Ντέιβις, οι «πράσινοι» έκαναν τα δύο πιο δύσκολα βήματα και απέμενε το τελευταίο μέσα στο σπίτι τους, απέναντι σε έναν αντίπαλο πρωτάρη σε τέτοιες καταστάσεις και που αν μη τι άλλο θα ερχόταν κρεμάμενος στον γκρεμό και με τόσο καταρρακωμένο ηθικό θα απείχε μία γερή σπρωξιά για να πέσει... Κι όλα αυτά χωρίς να είναι παρών ο πιο «μπαρουτοκαπνισμένος» παίκτη τους σε τέτοιου είδους........