We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Το διαστημόπλοιο και το τρακτέρ

1 0 0
11.04.2019

Το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ανδρών του 1999 εξελίχθηκε σε μαρτύριο, για όσους ταξιδέψαμε στη Ντιζόν ελπίζοντας να δούμε νέους ελιγμούς της «επίσημης αγαπημένης» στη διεθνή κορυφογραμμή.

Είχε προηγηθεί η 4η θέση στο εν Αθήναις Παγκόσμιο του 1998, η 4η στο Ευρωπαϊκό του 1997, η 6η στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα, η 4η στο δικό μας Ευρωμπάσκετ του 1995, η 4η στο Μουντομπάσκετ του 1994, η 4η στο Ευρωμπάσκετ του 1993.

«Καιρός να πάρουμε ένα μετάλλιο», λέγαμε, λίγο πριν μπούμε στο αεροπλάνο για τη Γαλλία. Tα προηγούμενα χρόνια, κοιτάζαμε στα δόντια το άτι που μας χάριζαν, οι κακομαθημένοι!

Όταν στα ουκ ολίγα προβλήματα τραυματισμών προστέθηκε το βαρύ διάστρεμμα του Αλβέρτη την παραμονή της πρεμιέρας, μας έζωσαν τα φίδια.

Στη Ντιζόν μας περίμενε η επικίνδυνη Τσεχία, που έμελλε να μας κάνει μεγάλη ζημιά με κορυφαίο τον Λούμπος Μπάρτον, η σπουδαία Λιθουανία με Σαμπόνις και η Γερμανία, μισή «σερβάκια» και μισή μειράκια.

«Δεν χάνουμε από δαύτους», βαυκαλιζόμασταν. Ακούς εκεί, Γερμανία στο μπάσκετ.

Μας είχαν νικήσει και στον ημιτελικό του ’93, μόνο που τότε παίξαμε μέσα στο σπίτι τους. Και ακόμα νωρίτερα, στο Προολυμπιακό του ’92, αλλά τότε είχαν ολόκληρο Σρεμπφ.

Ποιον να φοβηθούμε από τη Γερμανία του ’99; Τον Μπογκόγεβιτς ή αυτόν τον Νοβίτσκι, που πήγε στο ΝΒΑ και νομίζει ότι έγινε καμπόσος;

Eικοσιέναν πόντους και μία σβουριχτή σφαλιάρα αργότερα, η Εθνική μας βρισκόταν ξαπλωμένη στο καναβάτσο (68-69), ήδη σε τροχιά αποκλεισμού μετά από ένα δίωρο μελαγχολικής δράσης.

O δήμιος της τελευταίας στιγμής ήταν ο Βλάντι Μπογκόγεβιτς («αμάν πια αυτοί οι........

© gazzetta