Hatırlamanın yükü |
Akıl sağlığı yerinde olmayan bir devlet başkanını oynayan Trump, ucu nükleer bomba atmaya kadar giden bir seri kötülükle tehdit etti hepimizi.
Hatırlamanın yükü altında kırılmış belleğimiz yine de koşarak geldi ve bir nefeste “Hiroşima Sevgilim” dedi, kulağıma.
Seksen bir yıl önce bir Ağustos sabahı, Amerika Birleşik Devletleri savaşı sonlandırmak için Japonya’nın Hiroşima şehrine atom bombası atmıştı.
Bomba yere değdikten sonra şehrin merkezi birkaç saniye içinde yok oldu. 15 saniye içinde iki kilometre çapındaki alan tamamen silindi. Patlamanın merkezine yakın olan insanlar aşırı ısı nedeniyle bir anda yok oldu. Bedenleri fiziksel olarak parçalanacak zaman bile bulamadı. Ancak arkalarında kalan duvar, taş ya da merdiven gibi yüzeyler ışını emdiği için karardı. İnsanın tam o an durduğu yerde bedensel varlığı bu ışını kısmen engellediği için boşluk oluştu; böylece geriye, sanki biri hala oradaymış gibi görünen bir “gölge” izi kaldı.
Çıkan ısı o kadar yoğundu ki bir kilometre çapın dışında kalanların derileri yanarak parça halinde sarktı. Giysileri vücuda yapıştı. Açıkta kalan yüzeyler anında kömürleşti. Sanırsın ki herkes öldü, sessizlik oldu. Bir süre sadece yanma çıtırtıları ve binaların çökme........