Ali Sami Yen spor kompleksinde şampiyonluk maçına çıktı Galatasaray.

Sezonun taraftarlar önündeki son maçıydı.

Seramonide 50’ye yakın çocuk vardı.

İcardi hayranı çocuklar, İcardi’nin olmadığı kadroda onun gol sevincini yapıyordu.

Yanlış eş seçimi ve yanlış oyun planlamasının getirdiği sakatlık ve olmayan sistem ile kariyerinin son Ali Sami Yen maçında kulübeye hapsolmuştu İcardi.

Kulübede otururken neler hissediyordu acaba?

Galatasaraylı yaptığı milyonlarca çocuğu ve onların bu maçta neler hissettiğini düşünüyor muydu acaba?

Takımının zirveden pozisyon üretemediği noktaya gelmesini nasıl değerlendiriyordu?

Şampiyonluk maçında takım arkadaşlarının sistemsizlik ve çaresizlikten ellerinin ve ayaklarının titremesi ile ilgili ne düşünüyordu acaba?

7 puanlık farkın eritilerek şampiyonluğun Fenerbahçe’ye kaptırılmasına yönelik korkuları var mıydı acaba?

Tüm bu soruları ve aklından geçenleri bir kenara bırakıp Galatasaray’daki son şampiyonluğuna imza atmayı arzulayan bakışlarla izliyordu maçı.

Orta sahası olmayan ama bu konuda Okan Buruk’u hiçbir futbol otoritesinin ikna edemediği takımında Davinson Sanchez ve Abdülkerim Bardakçı yani stoperler oyun kurmaya çabalıyor ancak bu konuda muvaffak olamıyorlardı.

Şampiyonluk maçına çıkan takımı büyük bir çaresizlik içerisinde soyunma odasına mağlup........

© Gazete Pencere