“Kâl ehlinin ahvalini terk eyle Niyazi

Şimden gerü hâl ehlinin ahvali göründü”

Niyazi Mısrî

Yaşadığımız durum, vardığımız yer, konumuz, konumumuz, manzaramız, bulduğumuz dahası bulunduğumuz durum; ahvalimizdir. Ahvalimiz bir sonuç; ahvalimizden memnuniyetimiz ya da memnuniyetsizliğimizin varacağı nokta bizi “hâl” ile buluşturacaktır. Ahvalimizi belirleyen esas unsur; hâlimizdir. Hangi hâl üzere isek o hâle uygun ahval ile karşılaşıyoruz. Neyi arzuluyorsak, ne üzere yaşıyorsak, nasıl bir yaşam arzuluyorsak, hayalimiz neyse onu buluyoruz, ona ulaşıyoruz.

Bu böyledir; ahvaliniz “hâl”inizdir. İyi ya da kötü, güzel ya da çirkin, doğru ya da yanlış, hakikat ya da batıl, aydınlık ya da karanlık; hakikatte hangi hâl üzere iseniz ahvalinizin o hâlden kaynaklandığını bilmek durumundasınız. Manzaramızdan memnun değilsek, ahvalimiz bizi tatmin etmiyorsa esasen sorun “hâl”sizliğimizdir. Ne hâlimiz varsa göremiyorsak, vardığımız yer koca bir boşluk olacaktır…

“Hâl”lenmek gerek… Unutulmamalıdır ki; istediğimiz hâl üzere olmayışımızın, olamayışımızın, “hâl”den uzaklaşmış oluşumuzun bizi götüreceği yer; karşılaştığımız ahvalimizin de içimize sinmemesi durumu olacaktır. İçimize sinecek bir ahval için, bizi mutlu ve mutmain kılacak bir manzara için yapılması gereken, “hâl”lenmek olacaktır. Kendimiz ile hâlleneceğiz, hâlimizi düzelteceğiz, “hâli, vakti yerinde”........

© Gazete İpekyol