Kimi zaman tosladığımız, kimi zaman içimizde biriken her türlü isyanı karaladığımız, iç dünyamızın aksidir. İlanlardan aşklara, inançlardan sloganlara kadar insanın her türlü aydınlık ve karanlığının yansımalarını taşıyan örüntülerdir, duvarlar.

Modern hayatın getirisi, tekniğin öngörülemez ilerleyişi, mahremiyetin her türlü ifşa edilebildiği bir zamanda, ardına sığındığımız bütün duvarların enkazında kaldık. Kendimizle aramıza koyduğumuz duvarların bir şeyi engellediği yok; üstelik maruz kaldığımız teknolojik taarruzun her türlü saldırısına karşı savunmasız duruyoruz.

Bizi, doğal bir olaya açık etmekten kurtaracağına olan inançla inşa ettiğimiz bu duvarlar, her türlü ahlakın iğfal edildiği, gelenek-göreneğin alt üst edildiği, her türlü inancın yerle yeksan olduğu bu zamanın gelişmişlik taarruzundan bizi korumadığını tahkik etmekten de uzaklaşıyoruz.

İç dünyamıza çekildikçe dünyevileştik ve dünyevileşme, inşa edilen tek duvar olarak yükseliyor hayatımızın dört köşesinde. Hiçbir değeri olmadığı gibi her türlü insani krizi de insana bir değer gibi pazarlayan seküler anlayış, dört başı mamur bir duvar gibi........

© Gazete İpekyol