Bazı ailelerin, çocuk istiyor ya da onunla oynasın diye  oyuncak niyetiyle, balık, kuş, civciv, tavşan gibi canlı hayvan aldıklarını  görüyoruz. Çocuklarının eğlencesini dinin emir ve yasaklarının önüne geçiren, çocuklarını bir nevi putlaştıran ailelern söz konusu bu canlı hayvan oyuncaklarına ilgileri oldukça artmıştır.  Çocuğun oda dolusu oyuncağı kesmiyor, canlı hayvan alıyorlar. Özellikle babalar bu işin başını çekiyor.   Çocuklarına oyuncak olarak canlı hayvan alanlar, farkında olmadıkları bir zulmün vebali altındadırlar. Zavallı hayvanlar, alabildiğine şımartılmış çocuğun elinde eziyet ve işkence görüyorlar. Adeta İsrail zindanlarında işkence çeken Filistinli çocuklar gibi acı çekiyorlar. Bir süre sonra hayvancağız dayanamayıp ölüyor ama zavallının ölümüyle iş bitmiyor, hemen gidip aynı hayvandan bir daha alıp getiriyorlar. Eziyet vererek kaç hayvan öldürdüklerini ancak Allah biliyor. Üstelik bu zulme sebep olan aileler büyük ölçüde dindardırlar, ibadetlerini aksatmazlar haramlardan kaçındıklarını, bu konuda titiz olduklarını iddia ederler. Oysa arşı titreden bu büyük vebali dikkate almazlar, önemsiz görürler. "Ne olmuş yani, çocuk  onunla oynuyor, hayvanları tanımaya çalışıyor." derler.

Bu zulüm ve zulümde ısrar etme tutumu İsrail'in zulmünü hatırlatıyor ikisi aynı mantık temeline dayanıyor. İsrail gelecekte çocuklarına tehdit oluşturmasın, çocukları keyif etsin, korkmasın diye Filistinli çocukları, bebekleri öldürüyorlar. Yani kendi çocukları için başka çocukları öldürüyorlar. Aynen bunun gibi bizimkiler de kendi şımarık çocuklarının keyfi için hayvanların ölümüne eziyet görmesine göz yumuyorlar ve bunu normal görüyorlar işte bu sorumsuzluk ile İsrail'in yaptığı zulüm aynı mantığa dayanmaktadır. Bugün çocukları için hayvanların ölümüne sebep olan yarın kendi........

© Gazete İpekyol