Bazen hep uzaklaşmak istiyorum. Herkesten, her şeyden, bitmek bilmeyen konuşmalardan, gürültülerden, birbirini tüketen insan ilişkilerinden… Telefonların susmadığı, insanların birbirini dinlemeden konuştuğu, herkesin bir yerlere yetişmeye çalıştığı bu hayattan bir süreliğine çıkıp gitmek istiyorum. Öyle çok uzaklara da değil aslında. Bir orman köyü olsa mesela… Sabahları traktör sesiyle değil, kuşların sesiyle uyansam. Penceremi açtığımda karşıma beton binalar değil, ağaçların arasından süzülen güneş çıksa. Bir çeşmenin başında oturup saatlerce suyun sesini dinlesem. Hatta bazen ormanın içinde kaybolmak istiyorum. Ama korkmadan… Çünkü biliyorum ki ormanın içinde kaybolduğumda, belki de yıllardır aradığım bir başka yolu bulacağım. İnsan sesinin olmadığı bir yerde, kendi sesimi duyabilmek istiyorum. Börtü böceğin, rüzgârın, yaprakların ve uzaktan gelen bir kuş........

© Gazete Gerçek