HAYALLERİNİZİN, yaşama dair beklentilerinizin size dönüşünü kontrol edemiyorsunuz.

Çünkü öncelikle bencil bir dünyada…

Bencil düşüncelerle donatılmış beyinlerle birlikte yaşıyoruz.

İyiliğiniz, kötülüğünüz…

Varlığınızın, yokluğunuzun hesabı ancak verdiklerinizle.

Ancak vazgeçtiklerinizle değerlendiriliyor.

Yapılana, edilene, yanlışa, haksızlıklara ses etmiyorsanız makbul insan sınıfına giriyorsunuz.

Tabii doğal olarak kimsenin görmediği çok şey kaybediyorsunuz hayatınız adına.

Kimse sizin neler hissettiğinizi bilmiyor, bilmek istemiyor.

Neye ihtiyacınız olduğunu değil, bir şeylere ihtiyacınız olduğunu düşünmüyor hatta aldırmıyor bile.

Nasıl bir varlıksanız…

Allah tarafından doyurulmuş, bezenmiş ve her ihtiyacı karşılanmış bir fani gibisiniz adeta…

Sizin herhangi bir maddi gereksinime ihtiyacınız olmaz.

Yalnızlığın okyanusunda yaşar, yalnız sayılmazsınız.

Dersiniz, bir evliya…

Dersiniz, nurla yıkanmış bir Pir’siniz sevgi yoksunu, düşüncesiz bu dünyada.

Oysa canınızı acıtan o kadar çok şey var ki!

Yutkunarak içinize attığınız o kadar çok dert, paylaşılmaz duygular mevcut ki!

Siz yine de sevgiye sarılıyor.

Karşılıksız sevmeye çalışıyor.

Yüzünüze atılan manevi tokatlara diğer yanağınızı dönmeye devam ediyorsunuz.

Zor çok zor yaşamak böylesi bir dünya ve vurdumduymaz bedenlerle.

Oysa hayatın gerçekleri bir başka ve bizim dışımızda gelişiyor;

Sevdiklerimiz bir bir gidiyor.

Sevdiklerini düşündüklerimiz sırtlarını dönüyor.

Dost bildiklerimiz yürek gücendiriyor.

Ve biz böylesi bir dünyaya hala ayak diremeye gayret ediyor, çekip gidemiyoruz.

© Gazete Gerçek