Özgürlük diye diye çocuklarımızı heba ettik. İstedikleri gibi (sözüm ona) sosyalleştiler; her türlü arzularını emir telakki ettik, elini her uzattıklarını alarak onları şımarttık ve görgüsüzlüğü olağan davranış biçimi haline getirmelerini sağladık. Öz disiplinden uzak, bedensel tembelliği günlük rutin haline getirmiş evlatlarımızı sözüm ona seviyoruz. Bu nasıl bir sevgi? Bizden sonra nasıl yaşayacaklar?

Şöyle bir iki saatlik elektrik kesintisinde bile dünyaları başlarına yıkılan bu çocuklara yarınları nasıl emanet edeceğiz? Şu anda tüm dünya ülkelerinin, geleceklerini garantileyebilmek için aldıkları tedbirlerin başında çocuklarına çeki düzen vermek geliyor. Çocuklarını yeni dünya düzenine kaptırmamak için ilk başta gerçek dünyada değeri olan işlerin öğretildiği dersleri müfredatlarına ekliyorlar. Mesela Finlandiya. Çocukların alması gereken zorunlu dersin adı Crafts (Käsityö). Dikiş, örgü, nakış, kumaş tasarımı, ahşap, metal, elektronik alanlarından birini seçiyor öğrenci. Amaç bu alanlarda deneyim kazanmasını sağlamak. Üstelik de ilköğretimden başlayıp ortaöğretime kadar yetkinleşerek devam ediyorlar derslere. Öğrencileri kendi tasarımlarını geliştirmeye yönlendiriyorlar. Bir ürün ortaya çıkarırken planlama, ölçme, hata düzeltme süreçlerini öğreniyorlar.

Evde kullanılabilecek pratik beceriler (dikiş, tamir vb.) kazanıyorlar. Bu kazanımlar bizdeki gibi hobi olarak sunulmuyor, gerçek hayatta işlerine yarayacaklarını iyice belletiyorlar. Bir ara bu ülkenin eğitim sistemini didik didik gözden geçirdik; ne hikmetse bu yönünü tartışan olmadı. Sadece Finlandiya değil dünyanın birçok ülkesi şu an çocuklarına ve gençlerine hayatlarını tek başına idame etmelerini sağlayacak yetenekleri okulda kazandırmaya çalışıyor. Mesela ABD’de özellikle ortaokul ve liselerde yaygın olan “Shop class” eğitiminin yanında “Home Economikcs”........

© Gazete Gerçek