Geçen hafta hastalandım. Ama öyle nazik bir hastalık değil… Burnum tıkalı. Boğazım yanıyor. Kafamın içinde davul ekibi prova yapıyor. Gözlerimden yaş geliyor. Ama hayat durmuş mu? Yok. Sabah çocuk kalktı. Kahvaltı hazırlandı. Kreşe gidildi. İşe gidildi. Eve gelindi. Yemek yapıldı. Çamaşır katlandı. Kedi beslendi. Ben de aralarda fırsat buldukça ölüyormuş gibi yaptım. Kimse fark etmedi. Bir hafta boyunca ayakta süründüm. Çünkü annelerin hastalanma lüksü yok. Sadece hastayken biraz daha sessiz çalışıyorlar. Sonra… Eşim hastalandı. Arkadaşlar… Adam bir öksürdü. Bir. Sadece bir. Kendini yatağa attı. Sanki Osmanlı’nın son cephesinden dönmüş. Sabah yattı. Öğlen yattı. Akşam yattı. Ben o sırada çocukla oyun oynuyorum. Yemek yapıyorum. İşe gidiyorum. Eve........

© Gazete Gerçek