Bazı evlerde salon, mutfak, çocuk odası vardır. Bizde ise dahiliye, ortopedi, çocuk servisi ve yoğun bakım var. Hoş geldiniz… Burası Danışmaz Devlet Hastanesi Acil Servisi. Başhemşire benim. Personel sayısı bir. Mesai saati belirsiz. İzin kullanmak ise tamamen hayal ürünü. Önce babam… Zaten uzun zamandır bakım hastamız. Derken annem, “Bu hastane tek branşla olmaz” demiş olacak ki düştü, omzunu kırdı. Bir anda ortopedi servisini de açmış olduk. Üstüne bir de üç yaşındaki Ela… O da çocuk polikliniğinin tek ama en hareketli hastası…  Gerçi hasta değil ama en çok ilgiyi isteyen bölüm kesinlikle orası. Sabah evden çıkmadan önce vizit yapıyorum. “Babamın ilacı içildi mi?” “Annemin kol askısı takıldı mı?” “Ela kahvaltı yaptı mı?” Sonra kendi kendime dönüp, “Peki........

© Gazete Gerçek