Çocukken büyümek için ne kadar acele ederdik. “Bir an önce okula başlayayım.” “Bir an önce mezun olayım.” “Bir an önce işe gireyim.” “Bir an önce kendi hayatımı kurayım.” Sanki büyüyünce her şey kolaylaşacak sanırdık. Kimse bize büyümenin; sabah alarmıyla savaşmak, ay sonunu hesaplamak ve markete girince hayatı sorgulamak olduğunu söylemedi. Çocukken canımız sıkılınca dışarı çıkar oynardık. Şimdi canımız sıkılınca telefonu elimize alıp banka uygulamasına bakıyoruz. Sonra daha çok canımız sıkılıyor. Çocukken düşüp dizimizi yarardık. Şimdi elektrik faturasını görünce içimiz........

© Gazete Gerçek