We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close
Aa Aa Aa
- A +

Dokunmayın çocuklara! 

20 4 30
29.08.2021

Ben bu toplumun kesinlikle bir insan toplumu olduğu düşüncesinde değilim...
Ece Ayhan, 12 Eylül darbesini kurumsallaştıran, yasayla kalıcılaştıran, toplumun % 91.37 gibi ezici çoğunlukla kabullendiği anayasa oylaması sonrasında Akif Kurtuluş’a mektuplarından birinde yazmıştı bu sözleri.
Öncesi de var ama bu sözlerin edildiği dönem dikkate alınırsa, kırk yıldır insan toplumu olmaktan uzağız. Her geçen gün daha da uzaklaşıyoruz. Örneğin, çocuk cinayetleriyle övünülebiliyor artık!
Daha düşeceğimiz yer neresi olabilir?
Çöküşün başlangıcına; insanlığı ve toplumu kaybedişin yakın miladına dönelim.
50 kişinin idam edildiği ve bunun sessizce onaylandığı bir yerde toplumdan da insandan da söz edilemez, evet. Oysa bunun sadece on yıl öncesinde; 1972’de darbecilerin üç genç insanı ipe çekmesi ağıtlarla, sözlü - yazılı sayısız anlatıyla toplumsallaşmıştı. Ortak acıyı, yası sağaltmaya yönelik anmalara dönüşmüştü. 12 Eylül’ün seri idamlarıysa çocuk yaştaki biriyle başlıyordu. Kırım ve toplumsallığı her yönüyle parçalayıp ezecek şiddet, alenen cinayetle; yaşı büyütülerek idam edilen bir çocukla başlıyordu.
Bu bir utanç değil, bugün övünçle sahiplenilen miras olarak karşımıza çıkıyor: 15 yaşında gaz fişeğiyle katledilen Berkin Elvan için bugün “Ben mi öldürdüm; öyleyse iyi yapmışım”........

© Gazete Duvar


Get it on Google Play